Constant leren innoveren

Afgelopen vrijdag verzorgde ik samen met Marcus een workshop rondom het Creatief Klimaat op de COCD Pooldag. Wij presenteerden daar onze conclusies over wat volgens ons de bouwstenen zijn voor een creatief klimaat. Onderzoeken van Therese Amabile en Goran Ekvall werden gecombineerd met inzichten van Liz Monroe-Cook en persoonlijke opvattingen.

De stap naar de praktijk bleek voor velen een lastige. “Wat doe je nu als een leidinggevende je niet de ruimte wil geven om te experimenteren?” Tja, grote kans dat de verandering dan stokt. Onze adviezen helpen die weigerachtige manager niet in beweging. De motivatie zal deze persoon toch hoofdzakelijk bij zichzelf moeten vinden. Ik vind het dan ook lastig om antwoord te geven op zo’n soort vraag. “Ontsla die werknemer” zou ik het liefst zeggen. Maar de kans is groot dat je dan op een gegeven moment niemand meer over houdt binnen de organisatie.

De kunst is om te achterhalen waarom iemand niet wil doen, wat van hem  wordt verwacht. Ziet hij de noodzaak van verandering niet in? Voelt hij zich bedreigd door de nieuwe situatie? Wat heeft hij nodig om in actie te komen? Wie kan hem helpen? Hapklare antwoorden zijn er bijna niet te geven voor verandering. Elke situatie is uniek. Dat is lastig en maakt onzeker. Maar die complexiteit maakt het voor mij des te interessanter om er mee bezig te zijn. Er bestaan amper hapklare antwoorden, de oplossing zit in de manier waarop je het veranderproces begeleidt.  Het is een constante leersituatie. Experimenteer, neem regelmatig afstand, ben zelfkritisch en durf te vertrekken zonder dat je het einddoel helemaal weet.