Het doet er niet toe

Mensen die intensief bezig zijn met doen wat ze doen, stellen zich wel eens de vraag:
wat ik doe tot nogtoe, doet dat er wel toe?

Een zeer terechte vraag.
Een vraag die iedereen zich eigenlijk wel zou mogen stellen.
Want, zeg nu eerlijk: wie wil iets doen dat er niet toe doet?

En toch; toch zou je de massa mensen niet willen te eten geven die niet weten waar hetgeen ze doen, toe doet. Met hoevelen zijn wij bezig met doen, zomaar doen, omdat wij niet weten wat wij anders zouden moeten doen? Anders zouden willen doen? Anders zouden kunnen doen? Anders kunnen doen?

En daar zit nu precies het verschil tussen mensen die hun leven creatief invullen en dezen die zich laten meeslepen door de gang van zaken, de dagelijkse sleur…
Iets anders doen, iets ànders doen, anders dan anderen. Is dit dan geen droom voor velen?
Anders zijn, het verschil maken, verschillend zijn van al die anderen die doen wat ze doen zonder te weten waar het toe doet. Is dit geen droom?
Nee, een droom is het niet. Het is een mogelijke realiteit voor elke dromer die durft te dromen. Voor elke dromer die zijn eigen realiteit reëel onder ogen wil zien. Voor elke realist die zijn droom tot realiteit wil maken.

En dan ga je op zoek: wat is het dan dat ertoe doet? Is het wat ik doe? Of is het wat ik (nog) niet doe? Wat ik kàn doen? Wat ik wil doen? Wat ik moet doen?
Moeten! Moeten van jezelf, niet moeten omdat anderen het van jou verwachten, maar moeten omdat je zelf niet anders wil, omdat het sterker is dan jezelf, omdat het beantwoordt aan je verlangens en je passie.

Dàt vinden, je dààrin vastbijten: dàt is een droom! Een reële droom, een droom die realiteit wordt.

Zou je dit niet wensen?
Zou je dit niet iedereen toewensen?
Ik wens niet beter dan dat jij en iedereen dit wenst en daarin wil ik graag je wenspartner zijn.
Wat het ook zij dat er voor jou toe doet.

’t doet er niet toe!